Volgens de “Richtlijnen inzake het omgaan met medische gegevens”, uitgegeven door de KNMG, is de behandelend arts niet de aangewezen persoon om schriftelijk of mondeling geneeskundige verklaringen af te geven omtrent gezondheid, ziekte, invaliditeit, arbeidsongeschiktheid, toewijzing van voorzieningen, reisannuleringen enz. van zijn/haar patiënt.
Ook verklaringen omtrent spreekuurbezoek en informaties over persoonlijke eigenschappen of omstandigheden van de patiënt mogen niet door de behandelend arts worden verstrekt.
Bovendien mag van de behandelend arts, die een bijzondere vertrouwensrelatie met zijn patiënt heeft, niet worden gevraagd dat hij van zijn oordeel in een geneeskundige verklaring blijk geeft, omdat het de vertrouwensrelatie zou kunnen schaden, indien het oordeel niet gunstig voor de aanspraken van de patiënt/cliënt zou zijn.
Voor zover de instelling, welke een verklaring nodig acht, géén genoegen kan nemen met een verklaring van de patiënt zelf, dient zij hiervoor een onafhankelijk arts aan te wijzen. Een arts die onafhankelijk en deskundig is op het gebied waarop de vraagstelling betrekking heeft mag wel een geneeskundige verklaring afgeven. Hij kan daarvoor gegevens van de behandelend arts nodig hebben. Hiervoor geldt dat de behandelend arts deze gegevens alleen mag verstekken als de patient daar gerichte, schriftelijke toestemming voor heeft gegeven. Deze gegevensverstrekking moet zich echter beperken tot antwoorden op een specifieke vraagstelling waarbij slechts relevante, feitelijke informatie wordt verstrekt.
Bovenstaande is ook de reden waarom de huisartsen géén rijbewijskeuringen uitvoeren bij eigen patiënten; dit ondanks het feit dat de gemeente hier geen bezwaar tegen heeft
Via onderstaande link kunt u een weigeringsbriefje downloaden dat in 4 talen is opgesteld door de KNMG
Dit briefje kunt u eventueel overhandigen aan de instantie die aan u een medische verklaring heeft gevraagd